Het breekpunt

Ik ben in de bloei van mijn leven, mijn veren glanzen, de show kan beginnen. Na een laatste inspectie in de spiegel zweef ik gracieus naar rauw kuiken in Klaas-Jans handschoen. Het publiek houdt de adem in.

Klaas-Jan stuurt me naar boven om een bevallige dans te doen. Daar zie ik die duif, die me de hele nacht wakker hield met zijn gezanik over showdames. Toen kon ik hem niet raken, maar nu scheur ik zijn vleugel. Hij slingert scheldend omlaag. Zijn rondfladderende matties sla ik moeiteloos knock-out.

Hormonen roepen. Klaas-Jan roept. Mijn instinct roept.
Ik vertrek.

Advertenties