Doorgeslagen stoppen

Mijn wijsvinger bibbert boven de enterknop. De vinger zet een punt, een plus, ik haal ze weer weg. Hoe zouden ze reageren?
Bouquetreeks, galmt het. Cliché. Mijn hoofd bonkt. De Tony Chocolonely-reep met de met mascarpone stijfgeslagen slagroom, gevolgd door kaasstengels, borrelt in mijn maag.

Zweetdruppels vervagen mijn blik en druipen op het toetsenbord. Met twee handen pak ik mijn mok kamillethee en knoei over mijn mintgroene badjas met roze hartjes. Paprikachips dan maar.
Ik check voor de zestigste keer het verhaal. Niet te veel effectbejag? Is de interpunctie juist? Staan de komma’s goed? De cursor zweeft boven ‘plaatsen’.

Het knettert tussen mijn oren. Wat schreef ik? Waar ging het over? Ik adem vijf tellen in, houd mijn adem vijf tellen vast, druk op de enterknop en kots mijn emo-voer uit over de laptop. Het beeldscherm spuugt vuur. De lichten doven.

Advertenties