Anton

Een enorm lijf in trainingspak stapt uit de BMW. De wijsvinger van zijn linkerhand tikt tegen zijn kale hoofd.
‘Ken jij niet sturen? Jij hoort niet op de weg, muts! Mot ik jou effe laten zien waar je gaspedaal zit?!’ Spuug vliegt alle kanten op.
‘Hoe heet jij?’ vraag ik.
‘Dat gaat je niks aan! Ik ben Anton!’
‘Kom eens hier, Anton.’ Ik blaas in zijn neus. We hebben oogcontact, hij kwijlt wat minder. ‘Kom maar even op schoot.’
Anton past nauwelijks in mijn Fiatje. Ik schuif de stoel wat naar achteren en aai hem over zijn bol. Anton steekt een duim in zijn mond.
‘Zo beter?’
‘Mnja … ’
‘Ga nou maar, en niet meer zo boos doen, hè.’
‘Mnja.’

Advertenties

2 gedachten over “Anton”

Reacties zijn gesloten.