Fris windje

‘Ik ben te depressief om te stofzuigen, bovendien kan ik dat momenteel niet met mijn rug,’ piepte Anita vanonder de lege chipszakken achter de halfvolle wijnflessen vandaan nadat Karel klaagde over rommel op de vloer toen hij thuiskwam na een dag werken in de bouw.
Karel, de moeilijkste niet en een man van weinig woorden, pakte zijn sloophamer uit de bedrijfsbus en haalde vakkundig de twee tegenoverliggende muren van hun doorzonwoning neer om zo de wind het zware werk te laten opknappen.

De terugkeer van de vlerk

‘Normale duiven eten geen broccoli.’
‘Jij bent niet normaal, Duifje, jij bent speciaal. Vorig jaar vond je dit gerecht nog heerlijk.’
‘Sommige wezens ontwikkelen zich. Ik heb gereisd, vele plekken gezien, andere culturen geproefd. Jij zit hier nog steeds met je broccoli. Je mag dat balkon trouwens wel eens schoonmaken, daar wil een patatrat nog niet landen.

‘Ik miste je.’ Elly’s ogen worden nog roder en beginnen te glinsteren. Ze knuffelt haar bibberende Gizmootje.
‘Ik jou ook. Ik heb iets voor je meegenomen,’ fleemt Duif en tovert een chien bourguignon onder zijn vleugels vandaan.