Gaan

‘Kom, we hebben een afspraak bij de huisarts!’
‘Moet dat nou, waarvoor eigenlijk?’
‘Om je oren uit te laten spuiten!’
‘Oh ja, oké. Waar zijn mijn sleutels?’
‘In je hand!’
‘Oh ja. Nou, dan gaan we maar.’
‘Trek je schoenen even aan!’
‘Ja, goed idee. Nou, dan gaan we maar. Waar gaan we eigenlijk heen?
‘Naar de huisarts, om je oren uit te laten spuiten!’

‘Wat is het hier toch altijd lekker rustig hè.’

Malaise

Typen ging moeizaam, en wat ik wilde typen, geen idee. Writer’s block? dacht ik, het was de totale blokkade. Om een writer’s block te hebben moet je een writer zijn. Maar ik kon niets, was niets. Mijn moeder baarde ledigheid.
De kosmos was een weerzinwekkend block dat me telkens terugduwde in mijn bodemloze zelf. Op internet zocht en vond ik lotgenoten. Iedereen leek levensmoe, ziek of zwak te zijn.
Vanmiddag vond ik de oplossing in een fysieke winkel: espresso. Ik typte spontaan dit interessante stukje in twee minuten!!! Nee, ik doe niet rustig met de uitroeptekens! Joehoe!