Fijn weekend

‘Getverdemme!’ Brammetje smijt zijn marshmellow op de barbecue. Hij grijpt naar de Nutella en gooit de pot stuk. Kwaadaardig houdt hij zijn adem in, zijn wangen zijn bol en zijn gezicht wordt rood. Een penetrante geur domineert de zwoele avondlucht.
Papa’s ogen tranen, snot druipt uit zijn neus. Op de grond liggen vette papieren bordjes, plastic bestek en drinkbekers. Net voor Brammetje de barbecue een schop geeft grijpt hij hem en snoert hem vast in zijn buggy. Trillend pakt hij zijn mobieltje.
‘Schatje,’

‘Sorry, ik zal je niet meer zo noemen. Wil je alsjeblieft Brammetje nu op komen halen?’

Advertenties

Verzoekplaatje

‘Ben ik er al door? Of spreek ik met een medewerker?’
‘U bent erdoor, we zijn live op de radio, zeg het maar.’
‘Ja, met Annie! Ben ik live? Ik zit al vanaf gisteravond te bellen, het valt niet mee om er doorheen te komen, hahaha!’
‘Nou, fijn dat …’
‘Ik wil graag een plaatje aanvragen. Dat duurde echt lang, hahaha! Druk hoor bij jullie hahaha! Ik ben vierenvijftig, en mijn leven begint nog maar net. Ik ben supergelukkig met mijn vier katten, heb een goed leven hoor hahaha! Ik wil héél graag ‘Lazarus’ horen hahaha!’
‘Heeft u geen Youtube?’

Sint 2.0

‘Ik loop al honderden jaren in hetzelfde, nu wil ik eens iets anders.’
‘Deze ziet eruit alsof hij vijfentachtig keer te heet is gewassen. Dat is geen rood meer, dat is ro…’
‘Ik vind het prachtig. Kijk toch, het flatteert me. De kinderen zullen er snel aan wennen. Ik wil dit jaar ook iets doen aan mijn entree, zo’n paard is hopeloos ouderwets.’

Er wordt hard geklopt, zacht geklopt. Kleine Johan rent naar de voordeur. Niets. Het kloppen gaat door, het komt van boven. Hij sluipt naar zijn slaapkamer.
Klop, klop, klop …

‘Mahaaam! Sinterklaas zit in de kast!’

Lekker shoppen

Elke ochtend als ze haar bed uitkomt speelt het lege-nest syndroom op. Vandaag niet, vandaag is het Singels Day.
‘Singles Day is ooit ontstaan in China zodat de vrijgezellen een dag hebben om zichzelf eens goed te verwennen. Dit jaar belooft het een spektakel te worden’ leest ze.

Met een pot thee en een trommel koek installeert ze zich enthousiast aan de keukentafel om, samen met alle andere singles der aarde, de hele dag te shoppen. Ze zet de veiligheidsinstellingen van haar laptop op zo-goed-als-ondoordringbaar en gaat op jacht naar een vibrator. Van niet-Chinese makelij. Want ja, dat maatje …

Therapie

Aan de muur hangen intimiderende oorkondes en diploma’s in bruine lijsten. Culturele antropologie, psychosociale LGBTQIAPologie, interplanetaire faunatraumologie, midden-Koreaanse letterkunde en een zwemdiploma.

Dr. Leipowitz slaat zijn benen over elkaar. Hij draagt een blauw overhemd, een geperste broek met daaronder gemêleerde sokken in glimmend gepoetste schoenen. Hij zet zijn binocle op en kijkt me aan vanboven zijn nicotine-gele snor. Zijn blik zuigt enorme hoeveelheden niets door mijn ingewanden naar buiten. Ik begin te huilen.

Post Mortem

Uit Ethans opengereten borst kronkelen de grijze wormen. Ze lachen hem uit, laven zich aan zijn onpasselijkheid.
‘Liefde!’ roept hij.
‘Je voelde niet eerder, bemerkte slechts lust.’ Ze glijden over zijn borst, trekken strak om zijn hals, bijten zijn ogen.
‘Licht’ smeekt hij.
‘Nooit eerder zag je, je stierf blind.’ Ze banen zich een weg door een tunnel van spijt, scheuren stukken van zijn hart.
‘Warm mij’ huilt Ethan.
‘Dit hart is koud, de moeite niet waard.’ Ze draaien zijn hersenen binnen, speuren en snuiven. ‘Op wat banale geheimen na, compleet leeg.’ Gierend trekken de alen zich terug.

Doorgeslagen stoppen

Mijn wijsvinger bibbert boven de enterknop. De vinger zet een punt, een plus, ik haal ze weer weg. Hoe zouden ze reageren?
Bouquetreeks, galmt het. Cliché. Mijn hoofd bonkt. De Tony Chocolonely-reep met de met mascarpone stijfgeslagen slagroom, gevolgd door kaasstengels, borrelt in mijn maag.

Zweetdruppels vervagen mijn blik en druipen op het toetsenbord. Met twee handen pak ik mijn mok kamillethee en knoei over mijn mintgroene badjas met roze hartjes. Paprikachips dan maar.
Ik check voor de zestigste keer het verhaal. Niet te veel effectbejag? Is de interpunctie juist? Staan de komma’s goed? De cursor zweeft boven ‘plaatsen’.

Het knettert tussen mijn oren. Wat schreef ik? Waar ging het over? Ik adem vijf tellen in, houd mijn adem vijf tellen vast, druk op de enterknop en kots mijn emo-voer uit over de laptop. Het beeldscherm spuugt vuur. De lichten doven.