Ssssst…  

Mijn moeder is een Belgische, dus Belgenmoppen maken we niet. Sowieso wordt er niet over ‘buitenlanders’ gepraat, dat vindt ze niet fatsoenlijk.
Mijn vader ging vreemd, sindsdien is het woord ‘man’ taboe, en ‘fuck’ al helemaal.
Mijn zus kreeg een relatie met Hettie, haar koosnaam is ‘Het’. Het ging er vandoor met al haar spaargeld.
De stilte in huis is adembenemend.

(Een herschreven versie van dit verhaal wordt in november 2018 gepubliceerd in de verhalenbundel Kort & Prachtig, uitgeverij Ambilicious.)

Advertenties

Uit het leven gegrepen

‘We hebben elkaar een poosje niet gezien, mijn gezondheid werkt niet mee, ik lig al even in het ziekenhuis.
Mijn lichaam is te ziek voor een transplantatie, ik krijg allerlei medicijnen.
Ik doe mijn best om positief te blijven.
En ik kan het!
Wel heftig dat ze steeds aan je bed komen om te vertellen dat je je uitvaart goed geregeld moet hebben, hoe jij het wil.
Dan bevries ik.
Ik kan dat echt niet.
En soms denk ik fuck it geef me gewoon wodka.
Maar dan tel ik tot tien en word ik weer wat positiever.’

© Stella Matula 2017

Vaderdag    

De vader-die-er-wel-een-lust kreeg een chique bierpakket, men vergat dat zijn humeur later drastisch om zou slaan.
De bourgondische vader met diabetes kreeg een blinkende barbecue en een pakket verzadigend vlees.
De varende vader kreeg de nieuwste uitbreiding van Half-Life 2, dat speelt hij thuis graag nachten lang.
De vader-die-alles-al-heeft kreeg na het aangeboden intieme familiediner een beurt van zijn maîtresse.
De aangewaaide vader schonk bij de taart nog twee koffie in, de wanhoopstekening van
zijn stiefdochter negerend.
De vader van het nooitgeboren kind nam het er nog maar eens van.
De beste klusvader van Nederland sloeg de laatste spijker.

© Stella Matula 2017

Verpozen

‘Ongelooflijk dat jij een gouden handdruk hebt gekregen. Als ik je baas was geweest zou ik je met slechts een zucht van opluchting op straat geschopt hebben. En dat smerige gerook van je, elke maand moet ik de gordijnen wassen. Die smurrie uit jouw overbodige vuile longen dringt overal in.

Gatverdamme, ziek word ik ervan. En jij beweert dat het je ontspant? Dat heb je mis, je bent nóóit gezellig. Niet voor, tijdens of na je sigaret. Waar is mijn wijn, ik had hier vanmiddag nog drie flessen staan en volgens mij heb ik er pas anderhalf op.’

© Stella Matula 2017

Zon

De bedden moeten eigenlijk verschoond. Ach, morgen weer een dag. Ze werpt een blik in de spiegel en ziet perfect just-out-of-bed haar.

Muizen zoeken snel een veilig onderkomen. Ze ziet ze niet. Een blik in de koelkast, dat wordt patat vanavond. Misschien nog wat frikadellen erbij. Straks kijken of er nog wat te pinnen valt.

Ze schenkt zichzelf een mok van de koffie in die vanmorgen vroeg is gezet.
Morsend dwaalt ze over het vrijgebaande pad in de woonkamer langs de onzichtbare eettafel de tuin in, vlijt zich neer op de oude ligstoel en slurpt zonnestralen.

© Stella Matula 2017