Panda

Er zwalkte een Panda door Emmen
Hij hoorde de hele dag stemmen
In opdracht van Thé
Sprong hij in de zee
Wat jammer want hij kon niet zwemmen

 

© Stella Matula 2017

 

Advertenties

Eikel

Een eikel in noord-Sprang Capelle
Die zag zijn gestalte goed zwelle
Wortelde gestaag
Maar na ampel gezaag
Vervormde hij in een novelle

 

© Stella Matula 2017

Het loopt in de soep

Wat is het hier een bende. Overal bloed en veren, glas, stukken plastic en electriciteitstroep. Daarnet had de Duif nog op de bank gezeten. Ik was hem goed zat met dat stomme gekoer. Hij werd trouwens toch te dik. Dik en langzaam. Hij zag het niet eens aankomen die duffe doffer. Dat leuke kwieke duifje van een jaar geleden was hij al lang niet meer. Nog vóór het eten begon hij alweer scheef te kijken, zo met één oog in de pan en dan een beetje heen en weer trippelen op het aanrecht, en dan weer met zijn andere oog in de pan kijken, zijn kop steeds pinnig naar voren stekend. En dat een paar keer achter elkaar.

Tja, het eten was niet perfect maar ik heb mijn best gedaan. Speciaal naar de Lidl voor de biologische broccoli die deze week in de aanbieding is, zodat ik die soep kon maken die hij zo lekker vond. Wat een geluk dat ze vandaag net de nieuwe non-food collectie binnen hadden gekregen, daar kan ik uren tussen snuffelen. Het heeft me maar mooi twee nieuwe nylon slipjes en een kruiswoordpuzzelboek opgeleverd.

Onderweg kwam ik Mano tegen in het park. Mano heeft altijd goeie wiet. En hij is nooit te beroerd om een paar hijsjes weg te geven. Een schat is het. Het hakte er trouwens wel in. Daardoor ben ik de gemberbolletjes vergeten denk ik. Op een rauw ei met paracetamol alleen kun je ook eigenlijk geen boodschappen doen, het is een hele tippel. Anders neem ik altijd nog een bak oploskoffie bij The Bold maar vandaag was ik erg laat wakker, dat schoot er even bij in. Van wie zouden eigenlijk die sokken zijn die ik aan het voeteneind van mijn bed vond vanmorgen?

© Stella Matula 17-08-2017

Alles

De Duif fluisterde in haar oor dat het nogal teleurstellend was dat er geen in geitenkaas gerolde gemberbolletjes bij de biologische broccolisoep waren en ging verontwaardigd voor de tv hangen. Zij at altijd graag samen aan tafel. Even bijpraten, éven samen de dag doornemen.
Hoe was je dag Elly? wilde ze graag horen. Niet dat haar dagen bijzonder waren. Ze stond op, poetste haar tanden, keek uren naar de herhaling van het journaal, dan naar een nieuwe aflevering The Bold and the Beautiful en Koffietijd. De rest van de dag stond in het teken van koken voor de Duif.
De Duif was op een dag op haar balkonnetje komen zitten. Met engelengeduld had ze zijn vertrouwen weten te winnen. Ze voerde hem, lokte hem met lieve woordjes, roekoekoerde liedjes voor hem. Ze leerde zijn taal te begrijpen door de duiven bij de friettent wekenlang te bestuderen. De Duif was haar alles geworden.
Ze kon niet meer zonder hem, maar hij stelde nogal eisen de laatste tijd. Altijd dat gezeik over het eten. Ze was het helemaal zat nu. Elly haalde ongemerkt haar Smith & Wesson Magnum uit haar laars en schoot de tv en de Duif aan flarden.

 

© Stella Matula 2017