Nee

‘Wilt u deze broek betalen?’
‘Nee. Maar het moet hè.’
‘U weet dat u er nu drie kunt nemen voor de prijs van één?’
‘Nee. Volgens mij geldt dat niet voor deze broek.’

…..

‘Dat klopt, het geldt niet voor deze broek. Het geldt wel voor de broeken in dat rek daar. Wilt u daar dan geen broeken uitzoeken?’
‘Nee, die zijn stom. Deze broek is ook stom maar die broeken zijn nog stommer.’
‘Ik kan u wel tien procent korting geven, wilt u dat dan?’
‘Nee.’

© Stella Matula 2017

Advertenties

Oppassen

Het was een medisch wonder, de onverwachte zwangerschap. Ze waren deeply in love en het werd een droomhuwelijk dat een onafgebroken drie jaar duurde.

Zij flierefloot, de behoefte was te sterk. Hij dreef maandenlang rond in verschraalde cafés.
Kleine Sophie veranderde van de dartele bezegeling der liefde in een gemeenschap van goed.

‘Kun je oppassen vanavond?’
‘Nee, oppassen, daar doe ik niet aan.
Ik ben haar vader, dat is wat ik doe.’

© Stella Matula 2017

Overpeinzing

‘Die van Albert Heijn? Hmmm, het zou kunnen, maar deze is met kerstprint en het is zomer.
Van Aldi dan?
Nee ook niet, daar wil je niet gezien worden.  Goods 4 You!
Daar wordt tweedehands spul verkocht. Ongeschikt.
Ah, deze kan wel. Een stoffen van Samenwerkende Tandartsen.
Oh stom, natuurlijk niet, het vermeldt `junior’. Dat kan écht niet.
ANWB? Dat is iets met auto’s en auto’s zijn stoer. Dit wordt hem.’

Aan een plastic zak die de chocoladebroodjes en Orangina van de Puber mag bergen worden hoge eisen gesteld.

© Stella Matula 2017

Sanne

Marga is in de wolken als Sanne wordt geboren. Weldra vernevelt de roze wolk in een mistig automatisme, een constante high door slaapgebrek. Met watten in haar hoofd werkt ze deze ochtend verder aan het schilderij dat een halfjaar op haar wacht. Dat levert drie kwartier zuiver geluk op.
Daar is Sanne weer, schreeuwend, krijsend. Marga wiegt, zingt, voedt, leest voor. Tijdens het achtuurjournaal valt Sanne eindelijk op de bank in slaap.
Tussen het stof van de bank voelt Marga een lang vergeten feesttoeter. Met een grijns zet ze hem aan haar mond.

Snoepers

Volhardend sloeg Gabriël het meisje met haar voortanden op de rand van de zandbak. Zijn linkervleugel hing uit de kom.
De moeders in de speeltuin gaapten het tafereel aan, sommigen vergaten het zelfs te filmen met hun mobiel.

‘Trut! Denk je dat ik soms niks beters te doen heb? Je had wel dood kunnen zijn!’
Het meisje sliste huilend ‘nóóit geen schuimbanaantjes’ meer aan te nemen van vreemden.

Hierna fladderde Gabriël onhandig omhoog, keek nog eens om en stak zijn middelvinger op. Hij geloofde er niets van.

(Dit verhaal wordt in november 2018 gepubliceerd in de verhalenbundel Kort & Prachtig, uitgeverij Ambilicious.)

Ssssst…  

Mijn moeder is een Belgische, dus Belgenmoppen maken we niet. Sowieso wordt er niet over ‘buitenlanders’ gepraat, dat vindt ze niet fatsoenlijk.
Mijn vader ging vreemd, sindsdien is het woord ‘man’ taboe, en ‘fuck’ al helemaal.
Mijn zus kreeg een relatie met Hettie, haar koosnaam is ‘Het’. Het ging er vandoor met al haar spaargeld.
De stilte in huis is adembenemend.

(Een herschreven versie van dit verhaal wordt in november 2018 gepubliceerd in de verhalenbundel Kort & Prachtig, uitgeverij Ambilicious.)